دستهبندی کالاها
رفلاکس یک بیماری فیزیولوژیکی و مزمن گوارشی است که به رفلاکس (برگشت) غیر عادی محتویات معده (مواد اسیدی) به درون مری اطلاق می گردد که در شیرخواران بسیار شایع است. در شرایطی که برگشت این اسید بیش از حد باشد و تحت درمان قرار نگیرد می تواند در دراز مدت موجب آسیب جدی به مخاط مری شود. دلیل این بیماری بسته نشدن دریچه بین مری و معده است، در نتیجه اسید معده به سمت مری برمی گردد که همان «ترش کردن غذا» است. این اسید مری را تحریک می کند و سبب درد و سوزش سر دل می شود.
خوب است به یاد داشته باشید که گرچه برخی از علائم رفلاکس کودک قابل تشخیص است، اما این لزوما بیماری نیست که نیاز به دارو داشته باشد. با این وجود ، علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:
1- نوزادی کمرش را قوس می دهد و سرش را برمی گرداند2- سرفه و آبریزش بینی بخصوص در هنگام خواب و غذا خوردن3- ترشح شیر در طول یا بعد از غذا چندین بار در روز4- عفونت های مکرر گوش امتناع از غذا خوردن 5- علائم درد یا ناراحتی در هنگام غذا خوردن
گریه و بی تابی کودک پس از شیر خوردن 6- بیداری شبانه ی کودک 7- حمله های متعدد سکسه و آروغ های مرطوب 8- وزن نگرفتن کودک 9- پیچ و تاب خوردن در هنگام تغذیه
بسیاری از مادران با علائمی هم چون گرفتگی بینی، حس سرما خوردگی دائمی، در نوزادان مواجه می شوند. سرفه های نوزاد به همراه حس کشیدگی در صورت نوزاد می باشد. نوزاد ممکن است به صورت پی در پی عطسه کند و این عامل خروج شیر از بینی او می باشد. همانطور که گفته شد این علائم همانند سرماخوردگی در نوزاد بروز می کنند و شما خس خس سینه در هنگام شیر خوردن را در نوزاد مشاهده می کنید. به همین دلیل ممکن است این علائم با سرخک اشتباه گرفته شوند و بچه تحت درمان دارویی برای بیماری سرخک قرار گیرد. نوزادان با این بیماری اغلب با دهان باز تنفس می کنند (بخصوص در هنگام خواب) سکسکه های طولانی و پی درپی یکی دیگر از علائم قابل مشاهده در این نوزادان می باشد. این بیماری معمولا در 4 ماهگی به اوج خود می رسد و بین 12 تا 18 ماهگی خود به خود از بین می رود.
در صورت بروز این علائم بهتر است که برنامه ی غذایی کودک را به میزان کمتر در دفعات بیشتر تغییر دهید. اگر بعد از خوردن شیر بلافاصله استفراغ کرد دوباره به او شیر ندهید و تا نوبت بعدی برای شیر دادن دوباره صبر کنید. توصیه می شود بعد از تغذیه کودک را سی دقیقه به حالت ایستاده نگه دارید، سعی کنید بچه کمتر از قبل روی شکم بماند. برای جلوگیری از برگشت غذا به ریه ی کودک که عوارض جبران ناپذیری دارد به توصیه ی پزشک می توانید از تشک های ضد رفلکس معده استفاده کنید.

سایز تشک : اندازه تشک ضد رفلاکس کودک باید با تخت او تناسب داشته باشد و از هر طرف ۴ سانتی متر فاصله داشته باشد.
کیفیت تشک : بهتر است از مارک های معتبر تشک ضد رفلاکس نوزاد را بخرید؛ تا هم ارگونومی اش مناسب باشد؛ هم ایمنی لازم را به کودک شما بدهد.
درجه تشک : تشک ضد رفلاکس کودک باید قابلیت تنظیم درجه را داشته باشد؛ بهترین زاویه این تشک ها عبارتند از:
سفتی و نرمی تشک : دست خودتان را روی آن فشار دهید؛ این تشک نباید خیلی نرم یا خیلی سفت باشد تا به ستون فقرات بچه آسیب وارد شود.
جنس تشک : فیلر داخل تشک معمولا از این ۳ جنس است: - فنری- اسفنجی- فومی (تشک فومی باید تراکم کافی داشته باشد؛ تا با تغییر دما و در طول استفاده، حالت آن تغییر نکند. در غیر این صورت باعث گرفتگی عضلات کودک می شود؛ در نهایت هم او را بیشتر ناراحت می کند.)
ضد حساسیت : جنس رویه تشک، از مواد ضد باکتری و ضد حساسیت باشد.
ارتفاع تشک : یک تشک ضد رفلاکس نوزاد ارتفاعی بین ۲۰ تا ۳۰ سانتی متر دارد؛ سایر تشک هایی که ارتفاع بلندی تری دارند؛ ممکن است سبب لیز خوردن فرزندتان شوند و باید حتما کمربند داشته باشند. همان طور که در برخی از تصاویر این مطلب مشاهده کردید؛ کمربند این تشک ها ایمنی کودک را بالا می برند.
طراحی تشک : این که تشک ضد رفلاکس کودک، فقط پهن باشد و زاویه دار ملاک نیست؛ طراحی تشک آنتی رفلاکس باید اصولی و مطابق ارگونومی بدن کودک باشد؛ به این ترتیب هنگامی که فرزندتان را روی آن گذاشته اید و به کارهای خودتان مشغول هستید؛ کودک دچار خفگی نشود.